Cursus LowBudget Film Maken

In augustus 1998 was het zo ver… we gingen draaien!

Esther en ik hadden inmiddels wat geld verzameld van
familieleden, vrienden en kennisen en we hadden wat
sponsors geregeld, zoals bijvoorbeeld BakkerKlootwijk
voor het ontbijt.

Dit in ruil voor naamsvermelding op de aftiteling.
Het woord‘Film’ blijft nu eenmaal een magisch woord
voor veel mensen, dus sponsorskrijgen is vaak niet zo
moeilijk. Just try it!

En ja, als je je eerste film wilt maken moet je gewoon
iedereen om je heen vragen om een (kleine) bijdrage.
Je wilt toch je droomwaarmaken? Nou, vertel het
gewoon iedereen die je kent en je zult zien dat er
genoeg mensen zijn die jewillen helpen.

Ik vroeg zelfs een bijdrage aan mijn tandarts, die
me nog watgeld gaf ook

Met 60.000 gulden gingen we aan de slag.

Maar liefst 21 draaidagen duurde mijn eerste film.
Met duselke ochtend gratis verse warme broodjes
van de bakker Omdat tijd geld is waren de
draaidagen een soortsportevenement.
We draaide in 3 weken op 31 lokaties en dat bijna
16 uur per dag! Dat was dus hard werken, maar
was wel heel gaaf.

Wat ik wel meteen merkte op mijn eerste draaidag is
dat jewel je crew en cast moet verwennen met lekker
eten en dus niet met eendoorgekookte macaronihap,
als je begrijpt wat ik bedoel. Heel belangrijk, want
anders haal je deeindstreep niet!

Verder wil ik meteen deze tip meegeven:
draai niet op meerdan 5 lokaties!
Ik heb namelijk veel shotsniet kunnen maken,
omdat we toen soms meer bezig waren met reizen
(van de ene lokatie naar de andere) dan metdraaien.
De cameravoering moest ik dus noodgedwongen
eenvoudighouden. Houdt er dus van te voren
rekening mee in je script.

Als je goed kijkt naar bekende low-budget films zie je
vaakgenoeg dat je heel inventief kan zijn met weinig
lokaties, zoals bijvoorbeeld bij‘Resevoir Dogs’ van
Tarantino. Een ander voorbeeld is ‘Clerks’ van Kevin
Smith, waarbij het verhaal zich grotendeels afspeelt
in een winkel. Deze film kostemaar $ 27.000.

Anyway, ik deed met mijn eerste film dus nog veel
fout…maarja wat wil je? Ik was tenslotte pas 23
en had geen film-opleiding gedaan…
DIT was mijnfilmopleiding
Ik zat maar liefst 21 (draai)dagen op school.

Na het draaien kwam nog de post-productie…
nog eenleerschool erbij, want ik had hiervoor nog
nooit (professioneel) een filmgemonteerd en ik moest
het toch echt zelf doen. Ik had namelijk dit aspect
uitgesteld. Ik kende toen niemand hiervoor (ik dacht
dat komt later wel) en kon ook niemand betalen.

Meteen dus weereen tip: regel dit van te voren!
Weet precies van te voren wie jouw film gaat monteren
enmaak hierbij goede en duidelijke afspraken. Ikzelf
was hierdoor nog ruim 3 jaarbezig, voordat de film
af was! Maar hij was er en ik had een voet tussen de
deur in deNederlandse filmindustrie.

Inmiddels hadden wel veel mensen over mij en mijn
filmgehoord. Ik stond o.a. in het filmblad Skrien,
de Groene Amsterdammer,Algemeen Dagblad, enz.
En hiervoor had ik niet eens moeite gedaan… ik had
de persniet actief benaderd, stel je dus eens
voor als ik dat wel had gedaan…

Dat heb ik dus vervolgens wel gedaan bij mijn andere
film, Fighting Fish, en het resultaat was verbluffend.
Wees dus niet bang om depers te bellen, als je een
film gaat draaien. Zorg dat je ze uitnodigt op de set
en neem de tijd om ze tewoord te staan.
Het kost je niks en het kan je heel veel opleveren.
Mooitoch?

Ook tv-programma’s zoals RTL Boulevard en SBS
Shownieuwszijn makkelijk te benaderen, want zij
hebben ook gewoon JOU nodig om hun showte vullen.
Maak er dus gebruik van en zorg ervoor dat iedereen
weet dat jouwfilm er aan komt!

Als ik het kankan jij het ook!

Tot zo ver mijn verhaal over “hoe ikzelf ben begonnen”.

Groet,

Jamel

Crew

De crew is bij low-budget producties extra belangrijk, wantdie moet namelijk voor niets willen werken. De film moet dus met liefde gemaakt worden.

Ervaring is bij het kiezen van je crew niet zaligmakend. Ikkeek toen vooral naar de inzet van mensen, die mee wilde werken aan de film. Ook keek ik ofmensen niet een te sterk ontwikkeld gevoel voor hiërarchie hadden. Iedereenmoest gelijk zijn!

Maar hoe kom je dan aan zo’n crew? Nou, ik ben toen ineerste instantie vooral om mij heen gaan kijken. Het liefst werk je natuurlijk metvrienden, mensen die je al jaren kent.
Dan weet je ook meteen wat je aan ze hebt. Maar dit zijnniet altijd vaklui.
Dus ben ik ook gaan rondvragen bij o.a de Filmacademie. Daarvind je vaak goeie cameramensen, geluidsmensen en productiemensen, die net gaanafstuderen en graag meteen aan de slag willen.
Hierbij is het wel belangrijk omechte sollicitatiegesprekken te houden, want je moet wel op 1 lijn
zitten (vooralmet je cameraman/vrouw!) en dezelfde visie hebben.
Het moet echt ‘klikken’.

Tegenwoordig kun je gelukkig via een site als het nftvmal makkelijk aan een crew komen.

Binnen een hele korte tijd had ik de crew gelukkig rond enkonden we beginnen aan de volgende fase. Want nu moesten we nog 2 belangrijkedingen regelen:

1. lokaties    
2. apparatuur en filmmateriaal 

Nu liep ik natuurlijk al langer met mijn film in mijn hoofden wist ik dus al de meeste lokaties op
te noemen waar ik graag wilde draaien.Nu was het dus eigenlijk nog een kwestie van toestemming
vragen. Hierbij washet magische woord: FILM

Nu draaide ik natuurlijk alles in Rotterdam, waar (toen)niet zo veel werd gedraaid als in bijvoorbeeld Amsterdam. Dus mensen vinden hetdan vaak heel leuk en geven vrij makkelijk hun medewerking. Gewoon op afstappen dus.

Deze mensen moet je goed te vriend houden! Maak goede enduidelijke afspraken met ze.
En een belangrijke tip: zorg dat je een aansprakelijkheidsverzekeringhebt, want als jij of een van
je castleden of crew per ongeluk schade maakt opeen lokatie of (nog erger) letselschade oploopt,
kun je beter verzekerd zijn!

 
Tegenwoordig kun je alles op HD draaien, maar ik ging toennog op 16mm film draaien.
En dat was echt super, want een jaar daarvoor draaide ik nogamateur filmpjes met mijn vrienden
op een goedkope video-camera…

Het was dus een grote stap, maar wel nodig als je (toen)professioneel wilde over komen.
Je wordt meteen serieus genomen. Zo kreeg ik ook een voettussen de deur bij (film)distributeurs,
maar dat vertel ik nog wel een andere keer.

De filmcamera kon ik bijna gratis lenen via de cameraman,die het weer kon lenen van een andere cameraman. Daar moet je het bijlow-budget filmmaken ook echt van hebben…
van mensen die je het gunnen. Als jij iets met passie doeten er 200% voor gaat, dan zul je dit ook overbrengen aan anderen en dan kun je veel voorelkaar krijgen.

Maar dan moet je er wel zelf actief achter aan gaan… weesdus niet bang om mensen om hulp te
vragen. Wees gewoon eerlijk en vertel dat jij jedroom wilt realiseren, maar dat je gewoon geen
(of weinig) geld hebt. Zo heb ik toen ookrondgebeld voor filmrollen en kwam er al snel achter
dat deze heel duur waren…
maar bij het low-budget filmmaken is een belangrijke regeldat je nooit moet opgeven.

Ik ben toen blijven bellen, totdat ik iemand tegenkwam diemij de 16mm-filmrollen praktisch
voor niks gaf!

80% is doorzetten en20% is geluk hebben.

 
Nu konden we eindelijk gaan draaien…

(to be continued)

Na het lezen van o.a. het boek "Guerilla Film makers handbook" en het boek "Het maken van Zusje" was het tijd om mijn eigen crew, cast en natuurlijk geld te vinden om mijn eerste lange speelfilm (‘So Be It’) van de grond te krijgen. Ik wist nog niet precies hoe… maar ik wist gek genoeg wel dat het zou gaan lukken. 
Als jezelf heel sterk in iets gelooft dan komt het vaak gewoon uit… althans da’s mijn ervaring!
Er is nu zelfs een boek/dvd daarover "The Secret" wat ik ook iedereen aanraad, maar da’s een ander verhaal

Het eerste waar ik naar opzoek ging was een uitvoerend producent. Iemand die samen met mij alles ging regelen en iemand die ook de filmproductie in zijn/haar eentje kon dragen tijdens de 21-draaidagen, zodat ik mij kon concentreren op het regisseren…

Deze vond ik al snel op de Hogeschool R’dam in de vorm van Esther Jonker. Een intelligente, creatieve, jonge dame met ook een grote passie voor film en film maken!
We gingen eigenlijk meteen al aan de slag, want ik had al een deadline (augustus 2003) neergezet voor de draaidagen. Waarom? Nou, hierbij meteen een goede en zeer belangrijke tip: kies altijd een deadline, die volgens jou haalbaar is (die van mij was een jaar) en ga er vervolgens naar leven! Dit werkt erg motiverend en aangezien je iedereen deze deadline verteld (want iedereen wil natuurlijk weten wanneer je gaat draaien), zal je ‘m moeten halen ook! Anders moet je iedereen teleurstellen, inclusief jezelf. Dus geloof me… dit werkt! 

Aan de slag dus!

Net als de makers van "Zusje" zijn we naar de Kamer van Koophandel gestapt en hebben we een Commanditaire Vennootschap (CV) opgericht.
Hiermee is het mogelijk alle betrokkenen (cast en crew) hun honorarium en eventuele andere inbreng te laten investeren en pas daar iets van terugzien als de voltooide film geld in het laatje brengt. Hiervoor maak je dan weer een speciale verdeelsleutel. Deze leer ik mijn cursisten in de cursus low-budget filmmaken en ook (nog belangrijker!) hoe je met je Film-CV op investeerders kan afstappen.

We waren nu officieel en dat voelde goed!

We hadden nu 12 maanden de tijd om het geld voor de film bij elkaar te krijgen. Ons doel was 30.000 gulden. In de tussentijd gingen we verder…

De volgende stap was de casting.
Nu had ik al wat vrienden en bekende gevraagd om in de film te spelen, maar voor de hoofdrol en wat bijrollen wilde ik perse bekende acteurs en bekende Nederlanders, want dat verkoopt beter…          
niet alleen naar het publiek toe, maar ook naar sponsors en investeerders. 
Hierbij meteen nog een gouden tip: vraag dus niet zomaar wat vrienden of bekenden om te acteren in je film, tenzij je weet dat ze echt kunnen acteren! Ja, da’s een harde les die ik heb geleerd. Ik kwam er door "So Be It" al snel achter dat acteren echt een vak is.

Ik had net de film ‘Karakter’  gezien van Mike van Diem, met in de hoofdrol Fedja van Hûet. Die vond ik zo goed dat ik ‘m meteen wilde hebben voor de hoofdrol… maar hoe krijg je zo iemand te pakken? Nou, gewoon door de stoute schoenen aan te trekken en het casting buro te bellen, die achter de casting zat van ‘Karakter’! Dit was Kemna Casting. Ik belde toen Job Gosschalk op en die was zo vriendelijk om het script naar hem door te sturen. Fedja vond het script heel leuk, maar hij was net voor een andere film gevraagd ("The Delivery" van Roel Reine). Dus veel tijd had hij niet, maar hij vond het wel leuk om een kleine bijrol te nemen. Ook goed natuurlijk

Uiteindelijk kon Fedja toch niet, omdat hij aan het draaien was in Spanje en niet op tijd terug zou zijn en stelde voor dat een goeie vriend van hem zijn rol zou overnemen. Dit was (de toen nog onbekende) Daan Schuurmans. 

We hebben toen voor de hoofdrol een ‘advertentie’ voor audities gemaakt en opgehangen op de Toneelschool in Amsterdam en op de Kleinkunstacademie. Hier vind je (gratis) de nieuwste talenten! En deze zijn heel eager!

Maar in de tussentijd belde ik nog wat bekende acteurs/nederlanders op, waarvan de meeste graag wilde meedoen… voor niks! Zoals Regilio Tuur, Marian Mudder (Baantjer), Maureen du Toît (toen in "Goudkust"), Mike Libanon en Mimoun Oaïssa (Shouf shouf Habibi).

Alles is dus mogelijk, zolang je er maar zelf in gelooft!

Nu nog een crew…

(to be continued)

Cannes 2004

Mijn eerste bioscoopfilm ‘Fighting Fish’ is net af of ik zit alweer op het filmfestival van Cannes,
om (vooral) te netwerken en nieuwe inspiratie op te doen. Hier loopt het’geld’ rond, dus hier moet je zijn als je films wilt (blijven) maken.

Ikkwam een aantal jonge/nieuwe Nederlandse filmmakers tegen, die daarrondliepen met hele goeie ideeën, die voor heel weining geldgerealiseerd konden worden. Ze wisten alleen niet hoe ze aan het geldkonden komen. Ik vroeg naar hun ervaring en die bleek heel klein tezijn… ik raadde ze aan om zich eens in te schrijven voor Kort Rotterdams, een project waarin jaarlijks een vijftal Rotterdamse productieteams worden uitgenodigd om een korte bioscoopfilm te realiseren.
Een project waar ikzelf het jaar daarvoor nog aan had meegedaan (met ‘Buren‘) en wat ik tot nu toe nog mijn beste werk vind

Kort na dat gesprek ging er bij mij een lampje branden… ik vroeg mijzelf ineens af waarom er nog geen ‘Lang Rotterdams’ bestond… een heel logisch vervolg op Kort.

Ik ging er verder over brainstormen en sprak een dag later Jacques van Heijningen aan, directeur van het Rotterdams Fonds voor de Film en audiovisuele media (RFF), die natuurlijk ook elk jaar in Cannes is te vinden.   Ik vertelde hem dus een beetje mijn idee over Lang Rotterdams, wat hij meteen wel aardig vond klinken… hij vroeg of ik het verder wilde uitwerken.

Terug in Nederland heb ik dat gedaan. Drie maanden later lag er een uitgewerkt plan op het buro van het RFF. Een plan wat ervoor moest zorgen dat jonge/nieuwe filmmakers de kans krijgen om hun eerste lange speelfilm te realiseren. Dus geen gezeik, maar gewoon draaien… voor 2 ton!

In 2005 werd het plan verder uitgewerkt door het RFF, werd ik gevraagd om in de commissie te zitten en kon Lang Rotterdams van start gaan. Inmiddels is de eerste Lang Rotterdams al een feit. Links van Froukje Tan ging in première op het IFFR en werd heel goed ontvangen.

Je kan misschien wel begrijpen dat ik stiekem een beetje trots ben op mijzelf dat ik dit heb verzonnen en dat hierdoor toch weer een paar filmmakers hun droom kunnen realiseren…

Wil jij ook graag meedoen aan Lang Rotterdams (of Kort) klik dan voor meer info HIER.

Succes!

In 2003 kwam mijn eerste film uit, het direct op video verschijnende misdaaddrama So be it, waarin vier bevriende jongeren voor een misdaadorganisatie gaan werken, met alle levensveranderende gevolgen van dien.

Een film die ontstond in 1997.

Het begon allemaal op de Hogeschool Rotterdam (was toen net 21) en wist echt totaal niet wat ik wilde doen. Ik wilde namelijk altijd al piloot worden. Mijn opa en oom waren piloot en hadden altijd mooie, spannende verhalen en het werd natuurlijk ook gezien als een hele goede (betaalde) baan. Dat klonk dus goed, maar bij de keuring bij de luchtmacht kreeg ik helaas te horen dat mijn ogen niet goed genoeg waren. Ik heb een kleine afwijking, maar had nooit een bril nodig… anyway, ze zijn daar heel streng in, dus daar sta je dan ineens… en wat nu??
Ik besloot Vrijetijdskunde (gericht op Kunst en Cultuur) te gaan studeren. Een hele brede opleiding, waar ik al gauw in aanraking kwam met video/film.
Ik kreeg toen voor het eerst een videocamera in mijn handen en ik was eigenlijk meteen verkocht. 

Samen met mijn vrienden maakte ik wat korte films en begon daarna al snel te denken aan de Filmacademie… totdat ik in datzelfde jaar de film "El Mariachi" kreeg te zien, die voor maar $ 7000,- was gemaakt door de 23-jarige Robert Rodriquez en dat zonder crew! Ik kocht meteen zijn boek, die mij enorm heeft geinspireerd. Ik dacht bij mijzelf ‘zou dit ook in Nederland kunnen?’ en ging mij vervolgens wat meer verdiepen in de Nederlandse film… en daar kwam ik ‘Zusje‘ tegen van Robert-Jan Westdijk. Een mooie film die is gemaakt voor heel weinig geld en zonder een cent subsidie.
Kort daarna kwam de film ‘Hufters & Hofdames‘  uit van Eddy Terstall, die was gemaakt voor maar 40.000 gulden. Toen dacht ik heel naief ‘dit kan ik ook!’

Maar gelukkig was in naief want anders had ik waarschijnlijk niet gedaan wat ik nu ga vertellen…

Ik besloot namelijk op dat moment te stoppen met mijn opleiding en te beginnen aan het verwezenlijken van mijn droom: filmregisseur worden.
Maar dan zonder filmacademie, want dat betekende voor mij nog eens 4 jaar studeren en daar had ik toen totaal geen zin in. Ik wilde gewoon net zoals Robert Rodriquez op mijn 23ste mijn eerste lange film hebben gemaakt. 

In datzelfde jaar begon ik het script te schrijven voor So Be It. Na een paar maanden schrijven kwam ik vast te zitten… was ook immers mijn eerste lange filmscript en kwam niet voorbij de 30 pagina’s en het moesten er toch echt een stuk of 100 worden! Ik vertelde dit aan een van mijn beste vrienden, Kim Ho Kim, die ook al eens in mijn korte (amateur) filmpjes had gespeeld en bood aan om mij te helpen.
Kim bleek talent te hebben en binnen een paar maanden was het script klaar.

Nu kon het avontuur pas echt beginnen…

(to be continued)

Hoi,
welkom op mijn weblog. Deze heb ik gemaakt om mijn ervaringen en dromen op het gebied van film(maken) met jullie te delen. Film is mijn passie, mijn leven. En als dat bij jou ook zo is of als je voelt dat je graag ook die kant op wilt… dan zit je hier goed
Als er iets is wat ik leuk vind is het andere mensen motiveren om ook films te maken!
Ik zal dan ook veel tips & trucs op deze weblog met jullie delen. En als jij er zelf ook een hebt hoor ik dat natuurlijk heel graag

Vriendelijke filmgroet,
Jamel Aattache

P.s.: kijk gerust ook eens op mijn eigen website van mijn eigen filmproductiebedrijf(je).

P.s.s.: ik geef een paar keer per jaar een cursus low-budget filmmaken. Voor meer info klik hier.